"Słońce, wiatr i księżyc" Agata Czykierda- Grabowska

      Pierwsza miłość nie zawsze jest tą jedyną i prawdziwą, a mimo to trwale zapada nam w pamięć. To wtedy po raz pierwszy w swoim życiu doświadczamy tak silnego uczucia, które ściska serce, daje szczęście, ale czasami także rani. Jednak strach przed nieznanym często powoduje, że nie dane nam będzie poznać, czy ta nastoletnia miłość nie jest czasem tą właściwą. Dla większości z nas będzie już niestety za późno, by cofnąć to, co się wydarzyło. Na szczęście będą i tacy, którym to uczucie jest przeznaczone bez względu na czas i miejsce. Muszą jedynie ponownie otworzyć swoje serca na tę jedyną i niezwyciężoną miłość. Miłość, która dana jest każdemu z nas, ale nie wszyscy się jej poddadzą.

      "Słońce, wiatr i księżyc" Agaty Czykierdy- Grabowskiej to piękna i bardzo emocjonująca historia miłości Kai i Pawła, która rozkwitała wraz z ich wiekiem. Oboje zapałali do siebie silnym uczuciem, jednak ich młody wiek oraz brak jakiegokolwiek doświadczania sprawił, że nawet nie zdawali sobie sprawy z tego, co ich łączy. Wszystko zaczęło się od pewnym wakacji, które Kaja wraz z rodzeństwem spędzała u dziadków na wsi. To właśnie tam tajemniczy Paweł uratował życie jej młodszego brata, zyskując ogromny szacunek i wdzięczność dziewczyny. I tak między tą dwójką powstała przyjaźń, dająca poczucie zrozumienia, bezpieczeństwa i wyjątkowości. Później pojawiła się zazdrość i cierpienie, a ich konsekwencjami stały się spontaniczne decyzje, krzywdzące słowa i krwawiące dusze. W jednej chwili to piękne uczucie zostaje zdeptane, a ich drogi zupełnie się rozchodzą. Mijają lata, pełne smutku, żalu i nieszczęścia, a ponowne spotkanie rozdrapuje bolące rany. Czy  dojrzali i doświadczeni kochankowie zaryzykują własne plany i dotychczasowe życie, by po raz kolejny zaznać bliskości? Czy to uczucie nadal ma sens? A może jest już za późno, by ocalić prawdziwą miłość?

     Sięgając po tę lekturę byłam pewna, że czeka mnie opowieść pełna silnych wrażeń. Taka, która poruszy mojej serce, wzruszając mnie do łez. I tak właśnie było. Nie mogłam się wręcz od niej oderwać i dlatego też poświeciłam jej cały dzień, bez żadnych wyrzutów sumienia. 

    Ta książka opowiada o potędze pierwszej miłości i wszelkich młodocianych rozterkach, jakie niesie ze sobą to uczucie. Zagłębiając się w historie naszych bohaterów, sama wróciłam pamięcią do czasów, gdy byłam nastolatką. Moja pierwsza sympatia, nieśmiałe pocałunki, samotne wieczory, przepełnione łzami i cierpieniem. Ta powieść pozwoliła mi na chwile zapomnienia, które teraz wywołują szeroki uśmiech na mojej twarzy. Każde takie przeżycie, choć nie zawsze przyjemne, umacniało mój charakter, a także pozwalało uczyć się na młodzieńczych błędach. Teraz, gdy moja córka sama już wkroczyła w ten piękny i jakże trudny okres dojrzewania, dzięki temu doświadczeniu mogę służyć jej pomocą, wspierać, pocieszać i słuchać. 

    Autorka w swojej powieści bardzo ciepło i przejrzyście opisuje to niezwykłe uczucie, jakim jest miłość. Uczucie pełne wybuchowych emocji, silnych doznań, niezrozumiałych reakcji. Miłość, która daje szczęście, która uskrzydla, lecz niekiedy potrafi także zranić, a mimo to nie da się przejść obok niej obojętnie. Nie można przed nią uciec i nie warto z niej rezygnować. Miłość to uczucie, którego nie należy się wstydzić, o którym trzeba mówić, bo wszelkie niedomówienia, spekulacje i plotki mogą doprowadzić do przykrych konsekwencji. Konsekwencji, które potrafią zniszczyć nawet to największe i najpiękniejsze uczucie. 

    Podsumowując, "Słońce, wiatr i księżyc" Agaty Czykierdy- Grabowskiej to ciepła, wzruszająca i  przyjemna lektura o trudach dorastania, pierwszych sercowych rozterkach i przeznaczeniu. To historia o odważnych, lecz nieco zagubionych bohaterach, którzy bardzo wcześnie odnajdują swoje bratnie dusze, choć początkowo nie zdają sobie z tego sprawy. Dusze, które są sobie przeznaczone. Ta książka ekscytuje i wzrusza, powodując coraz silniejsze bicie serca, po którym nie łatwo będzie o niej zapomnieć.

"Adam"- Agata Czykierda- Grabowska

      Każdy dobrze wie, że miłość to nie tylko radość, bezpieczeństwo i dobro. To także cierpienie, tęsknota i niekiedy ból. Miłość to wieczna walka o swoje uczucia, szczęście własne i tej drugiej strony. To droga do przeznaczenia usłana licznymi przeszkodami i ogromnymi pokusami. Miłość to także stan ducha, który ratuje nas od zniknięcia, od stania się niezauważalnym i bezbarwnym. To ona dodaje nam kolorów, dzięki którym inni zaczynają nas postrzegać jako kogoś interesującego.

       "Adam" Agaty Czykierdy- Grabowskiej to opowieść o prawdziwej miłości jaka rodzi się pomiędzy dwojgiem zagubionych i samotnych nastolatków. Adam- to chłopak, który od małego doznawał ogromnych cierpień i upokorzeń ze strony ojca. Po tragicznej śmierci matki, trafił do domu tymczasowego. Tam miał pozostać przez ok. rok, aż do uzyskania pełnoletności. Jego jedynym marzeniem była zemsta, która trzymała go przy życiu. Nie spodziewał się, że tam pozna kogoś, kto obudzi na nowo uczucia, które już dawno zamknął bardzo głęboko. Ona- dziewczyna o zielonych oczach i bardzo wrażliwym sercu, w swym życiu widziała już zbyt wiele cierpienia. To do jej rodzinnego domu trafiają dzieci, które doświadczyły od rodziców przemocy fizycznej i psychicznej. Jej dusza cierpi, a serce skrywa wiele tajemnic, których nikt nie zauważa prócz Adama. Jego pojawienie się zmieni życie tej dziewczyny. Od tej pory stanowią jedność i będą walczyć o własne szczęście i wzajemną miłość.

      Jak dotąd nie miałam jeszcze styczności z twórczością Agaty Czykierdy- Grabowskiej. Jej powieść trafiła w moje ręce za sprawą siostry i było to całkiem miłe spotkanie. Kolorowa okładka oraz interesująca skrócona fabuła na końcu sugerowały mi piękną powieść pełną emocji, od której nie można będzie się oderwać. Wystarczyło kilka stron, by potwierdzić moje wcześniejsze domysły. 
      "Adam" to bardzo wzruszająca historia o sile prawdziwej miłości. O miłości, która uskrzydla, dla której warto jest cierpieć i się poświęcić, bowiem takie uczucie zdarza się tylko raz w życiu. To uczucie, które pozwala przetrwać nawet najgorsze chwile. 
      Autorka w swojej książce poruszyła kilka ważnych tematów jakie dręczą nasz ówczesny świat. Dysfunkcyjna rodzina, w której przemoc domowa jest na porządku dziennym i nikt nie ma odwagi, by mówić o tym głośno. Dotyczy ona przede wszystkim kobiet i dzieci. Molestowania, bicie i wyzwiska to dla nich rutyna, z której bardzo ciężko jest się wyzwolić bez pomocy innych. Takie sytuacje mogę doprowadzić do bardzo tragicznych wydarzeń, a społeczeństwo nadal pozostanie ślepe na ludzką krzywdę. Ci zbrodniarze często pozostają bezkarni, bo ich ofiary nie maja odwagi mówić głośno o tym, czego doświadczają z ich rąk. 

       Ta książka jest tak piękna, a zarazem tak wstrząsająca, że wydaje się być prawdziwa. U czytelnika wywołuje istną lawinę przeróżnych emocji zarówno tych pozytywnych, jak i tych negatywnych. Ogrom bólu i cierpienia jaki wyłania się z tej lektury jest tak dominujący, że aż przeraża. Ale mimo to zawsze znajdziemy tam choćby niewielką iskierkę nadziei na lepsze jutro. 
       Nasi bohaterowie pomimo młodego wieku są  nadzwyczaj dojrzali i odpowiedzialni, silni i gotowi do walki o własne marzenia i uczucia. Wiedzą czym jest cierpienie, ból, przemoc, a także samotność i niezrozumienie, a będąc razem poznają potęgę miłości i przyjaźni, akceptacji i bezpieczeństwa. 

       Podsumowując, "Adam" Agaty Czykierdy- Grabowskiej to powieść, która chwyta za serca. Dawno już nie czytałam tak pięknej i wzruszającej książki. Pochłonęła mnie całą sobą i nie pozwoliła się wypuścić z rąk, aż do ostatniej strony. To powieść, którą należy przeczytać i o której nie łatwo będzie zapomnieć. Polecam!